Publicaties

 

 

Vorige week was het weer eens raak: zoals zo vaak de laatste tijd kregen rechters publiekelijk de nodige kritiek over zich uitgeschut. Bijzonder was dat het deze keer uit eigen kring kwam. De commissie die het “mislukken” van het proces Wilders onderzocht, gaf vooral het management van de rechtbank Amsterdam er van langs: er was slecht naar buiten gecommuniceerd / er stond in het laatste deel van het proces geen wrakingskamer gereed/ de rechters waren onvoldoende voorbereid op de media aandacht en het omgaan met de publiciteit enz. Een eerste vraag die op komt is of rechters wel zich moeten lenen voor politieke spelletjes. Een tweede vraag is of hun optreden in zaken met hoge publieke aandacht ook anders en zwaarder beoordeeld moet worden dan in normale strafzaken.

 

Nog voordat deze commissie met zijn oordeel kwam waren de behandelende rechters intern al onderuitgehaald (“gewraakt”) door hun eigen collega’s. Alleen al het instituut van een zogenaamde wrakingskamer is iets heel bijzonders: dat zijn collega-rechters met wie men op een gang samen zit. Veelal is er een hechte band, als het al geen vriendschap is. Desondanks moet men over elkaar a la seconde oordelen, onder in dit geval ook nog eens, grote publicitaire druk. Men kan dat welhaast niet goed doen. Als men een wrakingsverzoek afwijst, valt direct het verwijt dat men zijn vriendje geholpen heeft. Dat geldt met name als er eerder al twee wrakingsverzoeken zijn afgewezen. In het begin stond nog een ploeg rechters continu klaar en volgden zij het proces en wisten dus elke handeling in zijn totale context te beoordelen. Op het einde van het proces was dat niet eens meer het geval en werden de rechters publiekelijk aan de schandpaal genageld. De vraag is of dat laatste niet nog kwalijker is dan het optreden van de rechters zelf.

 

Wat gebeurde er immers: de rechtbank had al talloze beslissingen genomen die zwaar in het voordeel van Wilders waren; met name de advocaten die opkwamen voor allerlei “beledigde” groeperingen, waren door de rechtbank enorm in hun vrijheid beknot. Daar stond slechts tegenover dat de rechter aan het begin van het proces aan Wilders probeerde te ontlokken dat hij toch zijn mond zou opendoen. Wellicht strafprocesrechtelijk wat minder gepast, maar toch zeker de moeite waard om iemand in de rechtszaal aan het praten te krijgen die daarbinnen zwijgt, maar daarbuiten een enorme grote bek opentrekt. Diens advocaat meende het verder  “onbegrijpelijk” te mogen noemen dat de rechter begrip had voor mensen die moeite hadden met de inhoud van de film Fitna, terwijl Wilders daarin toch wel heel bewust fel van leer trekt tegen hele groepen in de maatschappij.

 

Het proces was al nagenoeg gewonnen voor Wilders en de officieren van justitie hadden al heel goed beargumenteerd om vrijspraak gevraagd. Desondanks werd een complete ploeg rechters gediskwalificeerd, omdat ze het niet nodig vonden om nog een of andere vage getuige te horen, dit terwijl het proces al afgedaan was.

 

Een advocaat die dan nog rechters gaat wraken en een heel proces nog eens opnieuw laat gaan plaatsvinden (“dit terwijl zijn cliënt zo hard leed onder de procesgang….”), die is niet met rechtspraak bezig maar met politiek. Voor dat laatste zijn rechters nu eenmaal niet opgeleid en wellicht mogen ze daar ook helemaal niet voor opgeleid worden, want daar is de rechtspraak niet voor bedoeld. Zoiets valt eerder onder de categorie “misbruik van procesrecht” dan onder “falend gedrag van rechters”. Daar zouden die rechters uit eigen kring ook best wat meer steun in mogen ontvangen!

 

In februari gaat het theater Wilders weer opnieuw beginnen voor de rechtbank.

Wilders. Het eerste proces heeft Wilders niet gewild (de rechtbank en justitie overigens ook niet, maar zo zit de wet nu eenmaal in elkaar en zo had het Gerechtshof het nu eenmaal beslist), maar het tweede des te meer! Het zou hem sieren als hij deze keer wel zijn mond open doet: buiten de rechtszaal een vent, dan ook daarbinnen! Als hij dat niet eens kan opbrengen, waarom zouden rechters zich dan in alle bochten moet wringen om hem dit podium voor zijn politieke spel te gunnen? Andere verdachten wordt ook niet gevraagd met hoeveel publiciteit ze hun zaak behandeld willen zien.

 

 

Mr. Charles Lückers

 

 

Lückers BedrijfsAdvocaten / Advocasso

Heerlen en Maastricht